اما شبها بالشش از "هق هق های "زنانه"خیس است...

فردا شد و باز هم تو گفتی فردا

امروز دلم مانده و یک دنیا حرف

یک هیچ به نفع دل تو تا فردا...

نکند خام بود خیال هایی که به خوردم دادی؟!

عابری شاید عاشقی باشد

پس به هر عابری سلام کنیم

سلام

نزدیکای عید که میشه یه حس غریبی به آدم دست میده،یه چرتکه میذاره پیشش با خودش روراست حساب کتاب میکنه.کاش تو این حساب کتاب وزنه ی خوبیامون سنگین تر باشه و چوب خط های از بدهامون کمه کم باشه.

حالا از اینا که بگذریم خیلی دلم واسه نوشتن تنگ شده بود واسه محیط وبلاگ و دوستای عزیزم.

این بود که تصمیم گرفتم باز به جمع وبلاگ نویسا برگردم و این راهو ادامه بدم،البته بازم با همراهی و پشتیبانی تک تک شما دوستای عزیز و همیشگیم.

حالا که دارم وبلاگمو از نو میسازم و قراره خانه ی دوستی مون اینجا باشه یعنی اینجا  شما خودتون صاحبخونه  اید پس باید کمکم کنین تا این خونه رو درست بسازیم تا خدایی نکرده "تا ثریا نرود دیوار کج".پس بهم بگین تو وبلاگ جدید چه رویه ای پیش بگیرم؟بیشتر دوست دارین چه تیپ مطالبی تو این وبلاگ بخونین؟به نظرتون همون رواق سابق رو پیش بگیرم یا نه اصلا روشمو عوض کنم؟و...خلاصه هر چی به ذهنتون میرسه که کمک کنه خونه ی دوستی مون و خوب بسازیم بهم بگین.منتظر نظرات و راهنمایی هاتون هستم

راستی:

363روز گذشت

بعضیا دلشون شکست

بعضیا دل شکوندن

خیلیا عاشق شدن و

... ... ... ... خیلیا تنها

...گریه کردیم

خندیدیم

خیلیها از بینمون رفتن

حالا فقط 2 روز مونده

2روز از همه ی اون خاطره هامون

تو سالی که گذشت

سال نوتون پیشاپیش مبارک.

مریم آقازاده

90/12/27